Πληροφορίες

Ιδιότητα: Κρουστά
Καταγωγή: Μεγάλη Σαμάρουξα και Χότσ’, Τραπεζούντα
Ημ/νία γέννησης: 20/10/1967
Πόλη διαμονής: Θεσσαλονίκη
Χώρα διαμονής: Ελλάδα
Website: http://polyxronidis.gr
Facebook: https://www.facebook.com/polyxronidis
Instagram: https://www.instagram.com/polyxronidis/

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Πολυχρονίδης γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1967 στα Αλώνια του νομού Πιερίας. Τόσο από την πλευρά του πατέρα του Αθανάσιου, όσο και από την πλευρά της μητέρας του Ευτυχίας, κατάγεται από την περιοχή της Τραπεζούντας (Μεγάλη Σαμάρουξα και Χότσ’). Ο Γιάννης Πολυχρονίδης αποτελεί σπάνια περίπτωση πόντιου καλλιτέχνη, ο οποίος έχει υπηρετήσει επί πολλά χρόνια κάθε μορφή έκφρασης του ποντιακού πολιτισμού: τη μουσική, το χορό, το θέατρο, την παραδοσιακή οργανοποιεία, την ποντιακή λαϊκή τέχνη.

Μεγαλώνοντας σε ένα αμιγές ποντιακό χωριό της ελληνικής υπαίθρου, είχε την ευκαιρία να μυηθεί από πολύ μικρή ηλικία στα μυστικά της ποντιακής παράδοσης δίπλα στον παππού του Ιωάννη, αλλά και στον πατέρα του, ο οποίος διατηρούσε ποντιακό κέντρο στα Αλώνια. Εκεί στη «Λεμόνα», την οικογενειακή επιχείρηση από την οποία παρέλασαν κατά καιρούς όλα σχεδόν τα μεγάλα ονόματα του χώρου, ο Γιάννης Πολυχρονίδης γνώρισε και αγάπησε την ποντιακή μουσική. Έτσι σε ηλικία 8 ετών έκανε τα πρώτα του βήματα στον ποντιακό χορό, με πρώτο χοροδιδάσκαλο το Γιάννη Ασλανίδη.

Αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Ναυτικό, έζησε και εργάστηκε στην Κοζάνη και εν συνεχεία στη Θεσσαλονίκη, όπου συμμετείχε για πρώτη φορά σε χορευτικό συγκρότημα, αυτό της «Καλλιτεχνικής Στέγης Ποντίων Βορείου Ελλάδος». Παράλληλα εντάχθηκε στο θεατρικό τμήμα της Στέγης συμμετέχοντας στα έργα «το Μαυροκόρτς» και «Οι τελευταίοι» δίπλα σε μεγάλα ονόματα του ποντιακού θεάτρου, όπως οι Μιχάλης Κυνηγόπουλος, Γιώργος Ιασωνίδης, Σπύρος Αγαθαγγελίδης κ.α. Την ίδια περίοδο γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του Τάνια Μαραπά με την οποία συμπρωταγωνίστησαν στις θεατρικές παραστάσεις της Καλλιτεχνικής Στέγης.

Ως νεαρό μέλος της Καλλιτεχνικής Στέγης συμμετείχε ανελλιπώς στα θρυλικά «μουχαπέτια» του σωματείου, από τα οποία παρήλαυναν όλοι οι γνωστοί πόντιοι λυράρηδες και τραγουδιστές. Από τότε του έγινε έμμονη ιδέα να ασχοληθεί με το νταούλι, ένα μουσικό όργανο που την εποχή εκείνη έτεινε να εξαφανιστεί από την σύγχρονη ποντιακή ορχήστρα. Έτσι στο γάμο ενός φίλου του, όταν ο «ταουλτσής» της βραδιάς άφησε προς στιγμήν το όργανό του, ο Γιάννης σηκώθηκε, το πήρε στα χέρια του και άρχισε να παίζει, χωρίς ποτέ στο παρελθόν να είχε ασχοληθεί με το συγκεκριμένο όργανο. Αυτό ήταν ! Στο εξής το όνομα του Γιάννη Πολυχρονίδη συνδέθηκε άρρηκτα με το ποντιακό νταούλι, του οποίου υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους, αλλά και τους πιο συνεπείς λειτουργούς.

Συνεργάστηκε με τους περισσότερους παραδοσιακούς πόντιους καλλιτέχνες. Η αρχή έγινε με τον Παναγιώτη Ασλανίδη και τον Γιώργο Σοφιανίδη, τους οποίους συνόδευσε το 1994 σε μια αποστολή της Ένωσης Ποντίων Πολίχνης στη Γερμανία. Σιγά-σιγά γνώρισε πολλούς ακόμη καλλιτέχνες, η συνεργασία του με τους οποίους συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, ενώ το 1995 έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της δισκογραφίας συνοδεύοντας τον Μάντη Σαββίδη και το γιό του Σταύρο στο δίσκο τους τα «Σαντέτ’κα». Ήταν η αρχή μια εντυπωσιακής δισκογραφικής διαδρομής, αφού μέχρι σήμερα (2007) ο Γιάννης Πολυχρονίδης έχει συμμετάσχει σε 37 ποντιακούς δίσκους!

Η αγάπη του για το όργανο τον έκανε να αναζητήσει νέους τρόπους έκφρασης. Ασχολείται συστηματικά με την οργανοποιεία και αρχίζει να κατασκευάζει τα δικά του νταούλια, που φέρουν το χαρακτηριστικό προσωπικό του στίγμα. Σήμερα είναι ένας από τους πιο γνωστούς κατασκευαστές ποντιακών νταουλιών, καθώς οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του χρησιμοποιούν όργανα φτιαγμένα από τα χέρια του.

Το επόμενο βήμα ήταν ο χώρος της παραδοσιακής λαϊκής τέχνης. Eδώ και λίγους μήνες ο Γιάννης Πολυχρονίδης άνοιξε στο χωριό του, τα Αλώνια, ένα πρωτοποριακό εργαστήρι ποντιακής λαϊκής τέχνης, στο οποίο κατασκευάζει όλα τα αυθεντικά εξαρτήματα της αντρικής και γυναικείας ποντιακής φορεσιάς, παραδοσιακά κοσμήματα κ.α. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το εργαστήρι και το κατάστημα του Γιάννη Πολυχρονίδη δείτε τη σχετική σελίδα του site μας.

Σήμερα ο Γιάννης Πολυχρονίδης ζει στη Νικόπολη Θεσσαλονίκης με τη γυναίκα του Τάνια και τους γιούς του Θάνο και Χριστόφορο, τους οποίους φιλοδοξεί να δει να συνεχίζουν την προσπάθειά του για τη διάσωση και διαιώνιση της ποντιακής παράδοσης.

Από την ιστοσελίδα www.polyxronidis.gr

---

Giannis Polychronidis was born on October 20, 1967, in Alonia, in the prefecture of Pieria. On both his father Athanasios’s side and his mother Eftychia’s side, he originates from the region of Trapezounta (Megali Samarouxa and Hots’). Giannis Polychronidis represents a rare case of a Pontian artist who, over many years, has served every form of expression of Pontian culture: music, dance, theater, traditional instrument making, and Pontian folk art.

Growing up in a purely Pontian village in the Greek countryside, he had the opportunity from a very young age to be initiated into the secrets of Pontian tradition alongside his grandfather Ioannis and his father, who operated a Pontian venue in Alonia. There, at “Lemona,” the family business through which almost all the major names in the field passed from time to time, Giannis Polychronidis came to know and love Pontian music. Thus, at the age of eight, he took his first steps in Pontian dance, with Giannis Aslanidis as his first dance instructor.

After completing his military service in the Navy, he lived and worked in Kozani and subsequently in Thessaloniki, where he participated for the first time in a dance ensemble, that of the “Artistic Center of Pontians of Northern Greece.” At the same time, he joined the Center’s theater department, taking part in the productions To Mavrokorts and The Last Ones alongside major figures of Pontian theater, such as Michalis Kynigopoulos, Giorgos Iasonidis, Spyros Agathangelidis, and others. During this same period, he met his future wife, Tania Marapa, with whom he co-starred in the theatrical performances of the Artistic Center.

As a young member of the Artistic Center, he participated regularly in the legendary mouhapetia of the association, through which all the well-known Pontian lyra players and singers passed. From that time on, it became an obsession for him to take up the daouli, a musical instrument that at the time was tending to disappear from the contemporary Pontian orchestra. Thus, at a friend’s wedding, when the evening’s daoulis briefly set his instrument aside, Giannis stood up, took it in his hands, and began to play—despite never having previously engaged with that particular instrument. That was it! From then on, the name Giannis Polychronidis became inseparably linked with the Pontian daouli, of which he became both one of its pioneers and one of its most dedicated practitioners.

He collaborated with most traditional Pontian artists. The beginning came with Panagiotis Aslanidis and Giorgos Sofianidis, whom he accompanied in 1994 on a mission of the Union of Pontians of Polichni to Germany. Gradually, he met many more artists, collaborations that continue to this day, while in 1995 he took his first steps in discography, accompanying Mantis Savvidis and his son Stavros on their album Sandet’ka. This marked the beginning of an impressive recording journey, as up to today (2007) Giannis Polychronidis has participated in 37 Pontian albums!

His love for the instrument led him to seek new modes of expression. He systematically took up instrument making and began constructing his own daoulia, which bear his distinctive personal stamp. Today, he is one of the most well-known makers of Pontian daoulia, as most of his fellow musicians use instruments crafted by his hands.

The next step was the field of traditional folk art. A few months ago, Giannis Polychronidis opened in his village, Alonia, a pioneering workshop of Pontian folk art, where he creates all the authentic components of men’s and women’s Pontian costumes, traditional jewelry, and more. For more information about Giannis Polychronidis’s workshop and shop, see the relevant page on our website.

Today, Giannis Polychronidis lives in Nikopoli, Thessaloniki, with his wife Tania and their sons Thanos and Christoforos, whom he hopes to see continue his efforts for the preservation and perpetuation of Pontian tradition.

Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις

 ΗΛΙΟΒΡΕΧΗ (2026)
 ΣΗΝ ΜΠΑΧΤΕ Σ' ΝΑ ΕΦΥΤΡΩΝΑΝ (2025)
 ΤΟΥΛΩΣΟΝ (2025)
 ΒΕΣΙΑΤ' (2024)
 ΧΕΙΛΙΑΥΡΙ ΚΑΪΤΕΔΕΣ (2024)
 ΑΝΘΗ ΑΜΑΡΑΝΤΑ (2023)
 ΗΧΟΣ ΥΦΑΝΤΟΣ (2022)
 ΑΦΗΣ ΣΧΗΜΑΤΑ (2021)
 ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΣΑ ΙΧΝΑΡΙΑ Τ' ΑΣΑΛΟΥΜ' (2020)
 ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ ΕΓΥΡΤΣΑ (2020)
 ΤΟΞΑΡΕΑΣ ΑΜΑΡΑΝΤΑ (2019)
 ΠΟΛΛΑ ΕΙΠΑΝΕ ΓΙΑ Τ’ ΕΜΕΝ (2017)
 ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2015)
 ΘΑ ΑΡΧΙΝΩ ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ (2014)
 ΕΥΧΕΘ' (2011)
 ΠΑΡΘΕΝ Η ΡΩΜΑΝΙΑ (Chris K) (2011)
 ΑΣ ΣΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΝ ΣΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ (2010)
 ΑΙΩΝΙΟΙ ΗΧΟΙ ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΩΝ ΨΗΑ (2010)
 ΤΟΥ ΡΘΙΑΝ Τ’ ΟΡΜΙΝ (2010)
 ΠΙΣΑΓΚΩΝΑ ΔΕΜΕΝΟΣ (2009)
 ΜΕΤΑΞΟΖΥΓΙΣΤΟΝ (2009)
 ΧΟΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2007)
 ΠΑΤΡΙΔΕΣ (2006)
 ΤΗ ΚΑΡΔΙΑΣ-Ι-Μ' ΤΟ ΦΥΛΛΑΝΟΙΓΜΑΝ (2006)
 ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ 1 (2005)
 ΚΩΦΑ ΑΣ ΕΣΑΝ Τ' ΩΤΙΑ Μ' (2005)
 ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ 2 (2005)
 ΗΛΙΟΧΑΡΑΜΑΝ (2004)
 ΦΕΓΓΙΤΟΒΕΡ' (2004)
 ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΓΛΕΝΤΙ - ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ (2004)
 ΑΜΟΝ ΤΑΡΑΗΛΤΣ (2004)
 ΕΤΟΝ' ΕΝΑΝ ΝΥΧΤΟΠΟΥΛ' - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΟ ΠΑΥΛΙΔΗ (2004)
 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (2003)
 ΣΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑΝ ΧΟΡΕΥΝΕ (2003)
 ΑΝΕΒΖΗΓΟΣ ΑΡΟΘΥΜΙΑ (2003)
 ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ Νο2 (2003)
 ΧΟΡΤΟΚΟΠΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ (2003)
 ΑΝΤΙΦΩΝΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΚΑΤ' ΑΝΤΙΦΩΝΙΑΝ (2003)
 ΚΑΡΔΙΑΣ ΑΝΟΙΓΑΡ' (2003)
 ΟΝΕΡΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥΡΑΤΙΑ (2002)
 ΑΠΑΝ’ ΣΟ ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΜΑΝ - ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΥΞΕΙΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2002)
 ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ (2002)
 ΕΝΑΝ ΜΟΥΧΑΜΠΕΤ ΣΑ ΟΥΤΣΙΕΝΑ (2001)
 ΛΑΛ' ΜΕΝ ΛΥΡΑ (ΜΝΗΜΗΣ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ Νο2) (2001)
 Meryem Ana - ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ - ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ 2 (2001)
 ΑΠΟ ΓΕΝΕΑ ΣΕ ΓΕΝΕΑ (2000)
 ΟΙ ΜΩΜΟΓΕΡΟΙ - ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (2000)
 ΚΑΡΔΟΠΟΝΕΜΑΝ (2000)
 ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ (2000)
 ΣΗ ΠΑΡΧΑΡΙ ΣΟ ΔΡΟΜΟΝ (2000)
 ΙΑΣΩΝ: ΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (2000)
 ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΥΞΕ ΤΟΥΣ Νο4 (1999)
 ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ (Νο2) (1999)
 ΔΙΣΤΡΑΤ' (1999)
 ΤΟ ΓΕΣΙΡΟΠΟΝ (1999)
 ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ (1999)
 ΑΝΤΑΜΩΜΑΝ (1999)
 25 ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ - 30 ΧΡΟΝΙΑ VASIPAP (1999)
 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΣΛΑΝΙΔΗΣ (1999)
 ΑΡΟΘΥΜΩ ΚΑΙ ΚΑΙΟΥΜΑΙ (1998)
 ΠΟΙΟΝ ΕΝ' Η ΠΑΤΡΙΔΑ Μ' (1998)
 ΜΑΥΡΟΘΑΛΑΣΣΑ (1998)
 ΤΑ ΣΑΝΤΕΤ΄ΚΑ No2 (1996)
 ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΥΞΕ ΤΟΥΣ Νο2 (1995)
 ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ (Νο1) (1994)
 ΕΙΝΑΣ ΓΡΑΙΑ ΟΛΕΝ ΤΣΑΪΖ' (1994)
 ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΟΥΞΕ ΤΟΥΣ Νο3 (1994)
 ΤΑ ΣΑΝΤΕΤ΄ΚΑ (1992)
 Ο ΠΟΝΤΟΝ 'Κ' ΕΝ' Τ' ΟΣΗΜΕΡΟΝ (1998)