Καλλιτέχνες → ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
Πληροφορίες
Ιδιότητα: Στιχουργός, ΤραγούδιΚαταγωγή: Σαντά
Ημ/νία γέννησης: 10-02-1928
Ημ/νία θανάτου: 06/02/2006
Πόλη διαμονής: Νέα Σάντα Κιλκίς
Χώρα διαμονής: Ελλάδα
Μουσικό ποντιακό αρχείο: https://bit.ly/EfraimidisCharalampos
Βιογραφικό
Ο Χαράλαμπος Εφραιμίδης γεννήθηκε το 1928 στην Νέα Σάντα του Κιλκίς όπου κατοίκησε σημαντικό μέρος των Σανταίων μετά την ανταλλαγή. Γνώρισε τα πατροπαράδοτα ακούσματα της μουσικής όσο και τις διηγήσεις ηρωϊκής παράδοσης της ιδιαίτερης πατρίδας του και τραγούδησε με τη φωνή του και τους στίχους του μαζί με τους λυράρηδες της Νέας Σάντας Παντελίκα Σεβαστίδη και Τσορτανίκα ολόκληρο το ψυχικό θησαυρό της Σάντας που μεταβάλλει σε απαράμιλλα γλυκές μελωδίες αφ' ενός το ποιητικό και πυκνοδασωμένο τοπίο της ιστορικής πατρίδας, αλλά και την ηρωϊκή της πορεία. Ανδρωμένος μέσα σ' αυτό το περιβάλλον και από το προσωπικό του μεράκι καθιερώθηκε αργότερα ως ο κύριος φωνητικός εκφραστής της περιοχής Σάντας όπως τον γνωρίσαμε μέσα από τις ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις της δεκαετίας του 60', και από τις ραδιοφωνικές εκπομπές της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, πάντα με τη συνοδεία στην λύρα του πρωτοποριακού Γώγου Πετρίδη. Πολλά από αυτά τα κομμάτια ξαναζωντανεύουν σ' αυτήν την ηχογράφηση. Το 1961 στο Α! Παμποντιακό Φεστιβάλ Φιλλίπων της Καβάλας έλαβε το πρώτο βραβείο τραγουδιού συνοδευόμενος φυσικά από τον Γώγο, ο οποίος βέβαια πήρε το πρώτο βραβείο στη λύρα, αλλά εκτός συναγωνισμού.
Η ανδροπρεπής και παράλληλα ζεστή φωνή του Χαράλαμπου Εφραιμίδη αντανακλά την παλληκαριά της Σάντας, αλλά και τους συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύχθηκαν μεταξύ όλων των Σανταίων, αφού έξησανμαζί μια τόσο ηρωική και συνάμα τραγική εμπειρία. Η επαναστατικότητα των Σανταίων έγινε μόνιμο χαρακτηριστικό τους και σε ειρηνικούς καιρούς. Από την άλλη πλευρά όμως και το πνεύμα της αλληλεγγύης μεταξύ των Σανταίων αναπτύχθηκε σε υψηλό βαθμό, όπως άλλωστε το εκφράζει ο Χαράλαμπος με τον στίχο:
'Έ Τάκη Ανδρεάδη π' ΄έχασες τον αδελφό σ'
όλ' εμείς είμες αδέλφια σ' , πασκεί είσαι μαναχός;
Επίσης, αυτή η εγκαρδιότητα εκφράζεται και με άλλο τρόπο. Η αριστοφανική βωμολοχία των Σανταίων είναι παροιμιώδης. Εάν κανείς δεν βρίζει (από αγάπη) τον φίλο του, σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό άλλωστε μεταφέρει και ο στίχος του Χαράλαμπου που λέει:
Έ Παύλε Κυφωνίδη με το ψιλόν την λαλίαν
για πατ΄ μας έναν ύβριγμαν και με την τραγωδίαν.
Ο λυρισμός της Σάντας βέβαια δεν θα μπορούσε να παραλείψει και τον έρωτα:
Ένας περδίκα πορπατεί όλεν την ποταμέαν
'σαν εκείνον π' ευρήκει ατέν τη νύχταν 'σ σην φωλέαν.
Τα τραγούδια της παρούσας ηχογράφησης αναδεικνύουν τον ιδιαίτερο πολιτισμό των Σανταίων και τα διακρίνουμε στα καθαρά ιστορικά όπως το επιτραπέζιο μοιρολόι του Καπετάν Ευκλείδη του οποίου οι στίχοι, όπως και τα πρώτα δίστιχα στο ρυθμό του τικ και τα οποία ανήκουν στον Χαράλαμπο Εφραιμίδη και έχουν ηρωϊκό περιεχόμενο. Επίσης το επιτραπέζιο Έναν ημέραν 'σ σα Πεύκα, που αναφέρεται στον Μιλτιάδη Σπυριδόπουλο, που επίσης γράφτηκε από τον Χαράλαμπο και αφηγείται τον πρόωρο χαμό του ανεψιού του στις 29-02-1978, και αδελφικού φίλου και συγχορευτή του γράφοντος, στα μέσα της δεκαετίας του 70' στην Αθήνα. Μερικά από τα τραγούδια αυτά αναφέρονται και σε σύγχρονους Σανταίους και σε στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής των Σανταίων και διαδραματίστηκαν, είτε στη Νέα Σάντα του Κιλκίς, είτε στην Μικρή Σάντα της Ημαθίας, είτε στα Πεύκα της Αλεξανδρούπολης.
από τον δίσκο "Παραδοσιακά Τραγούδια της Σάντας του Πόντου", Σάββας Μαυρίδης, Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2002
Charalambos Efraimidis was born in 1928 in Nea Santa, Kilkis, where a significant portion of the people of Santa settled after the population exchange. He became acquainted with the ancestral musical traditions as well as with the narratives of heroic tradition from his homeland, and through his voice and lyrics—together with the lyra players of Nea Santa, Pantelikas Sevastidis and Tsortanikas—he sang the entire spiritual treasure of Santa. This treasure transforms into incomparably sweet melodies both the poetic, densely forested landscape of the historic homeland and its heroic course. Having come of age within this environment and through his own personal passion, he later became established as the principal vocal interpreter of the Santa region, as we came to know him through the amateur recordings of the 1960s and through the radio broadcasts of the Euxinos Club of Thessaloniki, always accompanied on the lyra by the pioneering Gogos Petridis. Many of these pieces are brought back to life in this recording. In 1961, at the First Pan-Pontian Festival of Philippi in Kavala, he received the first prize for singing, naturally accompanied by Gogos, who of course won first prize on the lyra as well, albeit out of competition.
The manly yet warm voice of Charalambos Efraimidis reflects the bravery of Santa, as well as the emotional bonds that developed among all the people of Santa, since they lived together through such a heroic and at the same time tragic experience. The revolutionary spirit of the Santaians became a permanent characteristic of theirs even in times of peace. On the other hand, the spirit of solidarity among the Santaians also developed to a very high degree, as Charalambos expresses in the verse:
“Hey Taki Andreadis, who lost your brother,
we are all your brothers—why do you feel alone?”
This warmth is also expressed in another way. The Aristophanic ribaldry of the Santaians is proverbial. If one does not insult (out of affection) his friend, it means that something is not right. This, too, is conveyed by Charalambos in the verse that says:
“Hey Pavlos Kifonidis, with your high-pitched speech,
swear at us when you sing for us as well.”
The lyricism of Santa, of course, could not omit love:
“A partridge walks along the entire riverbank,
like the one that found her at night in her nest.”
The songs of the present recording highlight the distinctive culture of the Santaians, which we can discern in the purely historical pieces, such as the table lament of Captain Eukleidis, whose lyrics—as well as the opening couplets in the tik rhythm—belong to Charalambos Efraimidis and have heroic content. Also included is the table song One Day in Pefka, which refers to Miltiadis Spyridopoulos; it too was written by Charalambos and recounts the untimely death of his nephew on 29 February 1978, as well as of the fraternal friend and fellow dancer of the writer, in the mid-1970s in Athens. Some of these songs also refer to contemporary Santaians and to snapshots of everyday life among them, and took place either in Nea Santa of Kilkis, or in Mikri Santa of Imathia, or in Pefka of Alexandroupoli.
From the album “Traditional Songs of Santa of Pontos,” Savvas Mavridis, Thessaloniki, September 2002
Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις
ΠΟΝΤΙΑΚΑ (LYRA) No1 (2013)
ΠΟΝΤΙΑΚΑ (LYRA) No2 (2013)
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ (2002)
ΜΝΗΜΗΣ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ (1995)
ΡΙΖΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: ΠΟΝΤΟΣ (1981)
Music Box MB 361 (1963)