Πληροφορίες

Ιδιότητα: Λύρα, Στιχουργός, Συνθέτης, Τραγούδι
Καταγωγή: Άγουρσα Ματσούκας
Ημ/νία γέννησης: 1960
Χώρα διαμονής: Ελλάδα

Βιογραφικό

Οι ρίζες της οικογένειας Παπαγερίδη βρίσκονται βαθιά στον Πόντο και συγκεκριμένα στην Άγουρσα της Ματσούκας. Στα χρόνια του χαλασμού και του ξεριζωμού, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, ο Δημήτρης Παπαγερίδης, γνωστός ως «Μήτον τ’ Απατσή», μόλις 13 ετών και ορφανός, ακολούθησε τον δρόμο της προσφυγιάς με μοναδικό στήριγμα τον θείο του. Παρά τις κακουχίες, κράτησε ζωντανή μέσα του την παράδοση του τόπου του και τη μετέφερε αυτούσια στη νέα του πατρίδα, στα Σεραλάρ (σημερινά Αλωνάκια Κοζάνης).

Ο «Μήτον» ήταν χαρισματικός τραγουδιστής και μετέδωσε την αγάπη για το ποντιακό τραγούδι στα παιδιά του, ανάμεσά τους και ο πρωτότοκος Κώστας. Πατέρας και παιδιά υπήρξαν φημισμένοι ερμηνευτές των Ματσουκατ’κων τραγουδιών, και ιδιαίτερα της ξεχωριστής «ομάλιας» της Ματσούκας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση αυτού του μοναδικού μουσικού ιδιώματος.

Από αυτήν την αλυσίδα της ζωντανής παράδοσης γεννήθηκε ο Γιάννης Παπαγερίδης, γιος του Κώστα και εγγονός του «Μήτονος», το 1960 στα Αλωνάκια Κοζάνης. Από πολύ νωρίς έγινε κοινωνός της ποντιακής μουσικής, μεγαλώνοντας μέσα στα μουχαπέτια και τα βιώματα που του κληροδότησαν ο πατέρας και ο παππούς του. Ξεκίνησε να παίζει λύρα και να τραγουδά, αναδεικνύοντας σταδιακά ένα προσωπικό ύφος βαθιά ριζωμένο στην παράδοση.

Ήδη από την ηλικία των 22 ετών εμφανίζεται σε γνωστά κέντρα της Κοζάνης και της Πτολεμαΐδας, ενώ ακολουθούν συναυλίες και συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε χώρες όπως η Γερμανία και η Αυστραλία. Παράλληλα, συμμετέχει ως λυράρης σε χορευτικά συγκροτήματα ποντιακών συλλόγων και για τρία χρόνια διδάσκει ποντιακή λύρα σε ωδεία.

Η πρώτη του δισκογραφική παρουσία πραγματοποιείται με τον δίσκο «Από Γενεά σε Γενεά», στον οποίο συμμετέχουν ο πατέρας του Κωνσταντίνος Παπαγερίδης και ο γιος του Κωστάκης, αποτυπώνοντας έμπρακτα τη συνέχεια της μουσικής παράδοσης μέσα στην ίδια οικογένεια. Ακολουθεί δεύτερη δισκογραφική δουλειά σε συνεργασία με τον Κώστα Παναγιωτίδη, σε ζωντανή ηχογράφηση, ενώ η τρίτη του δουλειά τον βρίσκει να συμπράττει ξανά με τον γιο του Κώστα.

Με το έργο και τη συνολική του προσφορά, ο Γιάννης Παπαγερίδης ανασύρει και διασώζει πολύτιμους θησαυρούς της ποντιακής μουσικής και λαογραφίας, προσφέροντας πνευματική τροφή στις νεότερες γενιές. Τα τραγούδια και η λύρα του λειτουργούν ως ζωντανή μνήμη, δίνοντας την αίσθηση πως μέσα από τους ήχους τους μιλούν οι φωνές των παππούδων που έφυγαν από τη ζωή, αλλά ποτέ από τον συλλογικό νου. Η πορεία του αποδεικνύει έμπρακτα ότι η ποντιακή μουσική έχει βαθύ παρελθόν, δυναμικό παρόν και ελπιδοφόρο μέλλον — όσο μεταλαμπαδεύεται, αδιάκοπα, από γενεά σε γενεά.

Ο Γιάννης Παπαγερίδης είναι ο πατέρας του πασίγνωστου τραγουδιστή και λυράρη Κώστα Αγέρη.

---

The roots of the Papageridis family lie deep in Pontos, specifically in the village of Agoursa in Matsouka. During the years of destruction and displacement, following the population exchange of 1923, Dimitris Papageridis, known as “Miton t’ Apatsi,” was forced into exile at the age of just thirteen. Orphaned and accompanied only by his uncle, he endured hardship but carried within him the living tradition of his homeland. He later transplanted this tradition intact to his new home in Seralar (today Alonakia, Kozani).

“Miton” was a gifted singer who passed on his love for Pontian song to his children, including his firstborn son, Kostas. Together, they became renowned interpreters of the Matsouka-style songs, and especially of the unique Pontian dance-song known as the Matsouka omal, playing a decisive role in preserving this distinctive musical tradition.

From this unbroken lineage of tradition was born Giannis Papageridis in 1960, in Alonakia, Kozani. The son of Kostas and grandson of “Miton,” he was immersed in Pontic music from an early age, growing up in mouhapetia (traditional musical gatherings) and absorbing the musical legacy passed down by his father and grandfather. He soon began playing the lyra and singing, gradually shaping a personal style deeply rooted in tradition.

By the age of twenty-two, he was already performing at well-known music venues in Kozani and Ptolemaida. Concerts and collaborations followed, both in Greece and abroad, reaching Pontian communities in countries such as Germany and Australia. In parallel, he participated as a lyra player in Pontian dance ensembles and served for three years as a Pontian lyra instructor at music conservatories.

His first recording appearance came with the album “From Generation to Generation,” a title that aptly reflects his life’s work. The album featured his father, Konstantinos Papageridis, as well as his young son, Kostakis, symbolizing the continuity of Pontian musical tradition within the same family. A second recording followed in collaboration with Kostas Panagiotidis, recorded live, while his third release once again brought him together with his son, Kostas.

Through his music and overall contribution, Giannis Papageridis brings to light precious and often forgotten treasures of Pontic music and folklore. His songs and lyra offer spiritual nourishment to younger generations, allowing them to connect with their ancestral roots. Listening to his performances, one feels as though hearing the voices of past generations—grandfathers and grandmothers who departed this world as incurable nostalgics of Pontos and proud bearers of their history. His journey powerfully affirms that Pontian music possesses a rich past, a vibrant present, and a hopeful future, as long as it continues to be passed on from generation to generation.

Giannis Papageridis is the father of the well known singer and lyra player Kostas Ageris.

Πηγή - Source: Χριστόφορος Στάθη Χριστοφορίδης «Σάρπογλης» - από το δίσκο «Από Γενεά σε Γενεά», και από το δίσκο “Εντεχνα Στράτας”

Δισκογραφίες - Ηχογραφήσεις

 ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΩ ΘΥΜΑΜΑΙ (2016)
 ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΙΣ ΠΟΥΛΟΠΟ Μ' (2016)
 ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΤΣΑ ΠΑΝΑΪΑ (2014)
 ΠΟΝΤΟΣ - ΑΥΤΗ Η ΓΗ ΕΧΕΙ ΦΩΝΗ (2013)
 ΕΝΤΕΧΝΑ ΣΤΡΑΤΑΣ (2010)
 ΑΠΟ ΓΕΝΕΑ ΣΕ ΓΕΝΕΑ (2000)